Labradoryt
Labradoryt zawdzięcza swoją nazwę amerykańskiemu Półwyspowi Labrador, gdzie został po raz pierwszy odnaleziony - w osiemnastym wieku - i opisany. Dziś wiemy, że ten oryginalny kamień o zaskakująco pięknym połysku to mieszanina albitu i antortytu. Rzadko kiedy spotyka się rozbudowane struktury krystaliczne labradorytu. Dla określenia jego niezwykłej iryzacji (ubarwienia strukturalnego) powstał termin labradoryzacja. Swą wyjątkową grę barw labradoryt zawdzięcza przede wszystkim wrostkom innych minerałów, jak magnetyt, hematyt czy też cyrkon. Według skali Mohsa twardość labradorytu wynosi 6. Na dużą skalę labradoryt wydobywa się w Stanach Zjednoczonych, choć zjawiskowo piękne kamienie nadające się do obróbki jubilerskiej odnajduje się w Austrii i Finlandii (w której ukuto nawet nazwę spektrolit dla specyficznego fińskiego labradorytu). Labradoryt przydaje się nie tylko jubilerom - jako skała magmowa staje się atrakcyjnym surowcem dla producentów materiałów ogniotrwałych. Miłośnicy tego kamienia dopisują mu niezwykłe znaczenie, twierdząc, że dodaje odwagi i oczyszcza umysł ze zgubnych nawyków oraz frustracji.